Orthomoleculaire visie

Orthomoleculaire voedingsleer en therapie

De gedachte dat voeding een belangrijke invloed heeft op gezondheid, prestatievermogen en ziekte vindt zijn oorsprong vele duizenden jaren geleden.In de westerse wereld is de Griekse wijsgeer Hippocrates(460 - 370 v.Chr.) van groot belang geweest voor de basis van de relatie tussen voeding en gezondheid.Een beroemde uitspraak van hem was: “Laat voeding uw medicijn zijn en uw medicijn uw voeding”.‘Orthos’ uit het Grieks kunnen we vertalen in ‘juist’, ‘gezond’.‘Moleculair’ betekent‘ de moleculen betreffende’.Orthomoleculaire geneeskunde is de behandeling van ziekte door de lichaamscellen te voorzien van een optimale moleculaire omgeving van stoffen, in het bijzonder van stoffen die normaal in het lichaam voorkomen(naar Linus Pauling in Science, 1968).

Het wetenschappelijke tijdschrift  Science  publiceerde in 1968 een artikel van Linus Pauling, getiteld “ Orthomolecular Psychiatry, varying the concentrations of substances normally present in the human body may control mental disease”.Hierin definieerde hij de orthomoleculaire geneeskunde en lichtte het concept toe.Zo legde hij de basis voor de toepassing van voeding en voedingssupplementen voor preventie en behandeling van ziekten.Linus Pauling won als enige ooit twee verschillende Nobelprijzen(chemie en vrede).

Zijn inzichten van toen worden aangevuld met de nieuwste wetenschappelijke kennis zoals die nu wordt vergaard op het gebied van de biochemie, de moleculaire biologie, genetica en epigenetica.

Pauling had zich laten inspireren door Abram Hoffer(1917 - 2009).Abram Hoffer was een orthomoleculair psychiater in Canada, die samen met Linus Pauling, als de grondlegger geldt van de orthomoleculaire geneeskunde.Waar Pauling de wetenschappelijke grondslag legde, was Hoffer de medicus practicus.Maar ook als wetenschapper maakte hij zich verdienstelijk.Hoffer was verbaasd te vernemen dat eenvoudige stoffen die in kleine hoeveelheden nodig zijn om deficiëntieziekten te voorkomen, therapeutische toepassingen konden hebben bij sterk uiteenlopende ziekten wanneer ze in grotere hoeveelheden werden gegeven.Zijn behandeling was gebaseerd op de principes van respect, veilig onderdak(shelter), gezonde voeding, een juiste medicatie en het verstrekken van hoge doses vitamines.Zelf beschouwde hij zijn patiënten pas beter, wanneer ze inkomstenbelasting betaalden, dus maatschappelijk meedraaiden.

Een andere belangrijke persoon voor deze zienswijze was Roger Williams, die in 1956 in zijn boek“ Biochemical Individuality” beschreef dat ieder individu zijn eigen optimale hoeveelheden vitamines en mineralen nodig heeft om zwakke puntjes in een genetische aanleg te compenseren.

Orthomoleculaire voeding streeft ernaar de door de lichaamscellen benodigde voedingsstoffen in optimale hoeveelheden aan te bieden.Dit houdt in : een gezonde, evenwichtige voeding, met waar nodig, aanvulling met optimaal gedoseerde voedingssupplementen.Zo kan de gezondheid in stand worden gehouden, worden hersteld of zelfs aanzienlijk worden verbeterd.De orthomoleculaire voedingsleer richt zich met name op preventie van ziekten en het verbeteren van gezondheid en welzijn.

Onder orthomoleculaire therapie wordt het vermogen verstaan om met behulp van gerichte, gezonde basisvoedingsmaatregelen en voedingssuppletie ziekteprocessen te herstellen.Door het leggen van verbanden tussen klachten en symptomen enerzijds en niet adequaat verlopende biochemische processen anderzijds, kan inzicht worden verkregen in welke(micro) nutriënten in een bepaalde situatie genezend, dan wel verbeterend kunnen worden ingezet.Hierbij wordt gebruik gemaakt van het zelfgenezend vermogen van het menselijk lichaam.Dit vermogen kan optimaal worden geactiveerd door het aanbieden van alle stoffen die zijn betrokken bij de normale regulering van de relevante biochemische processen, en wel in orthomoleculaire, dus optimale hoeveelheden.

Orthomoleculair heeft dus alles te maken met het biochemische evenwicht van stoffen binnen en buiten de cellen in het lichaam.De orthomoleculaire geneeskunde brengt de kennis van het klinische en wetenschappelijk onderzoek op het gebied van voeding en suppletie in de praktijk.

De stoffen waarmee de orthomoleculaire therapie werkt zijn vitaminen, mineralen, spoorelementen, essentiële vetzuren, aminozuren en stoffen die gewonnen worden uit planten en kruiden(fytotherapeutica), vezels en probiotica.

Naast de voeding en eventuele suppletie spelen ook talloze leefstijlfactoren een grote rol, denk aan voldoende beweging, goede slaap, ontspanning en voldoening - schenkende activiteiten.